Een niet te missen uitstap naar een minder bekende natuurparel in Wallonië

Het wordt een dag gevuld met bezoeken aan zeer uiteenlopende sites en landschappen.

Architectuur en urbanisme van een arbeiderswijk vlakbij een oude mijnsite en een metaalbedrijf (thans mijnmuseum) waar we met de bus langs rijden. Deze mijnsite is geklasseerd sinds 1974 en het wijkcomité bekwam dat de Staat de ‘Coron de Bois du Luc’ uit 1850 (‘coron’ is een arbeiderswijk) aankocht.

Industriële archeologie met levend water als drijfkracht van de 4 scheepsliften van het Canal du Centre is ons tweede reisdoel. Wellicht al veel van gehoord, maar hoe zien ze eruit en hoe werken die liften, met alleen waterdruk als drijfkracht? Ze zijn bovendien mooi gelegen tussen de steile hellingen die de schepen moeten beklimmen en afdalen om de overkant van de waterscheidingslijn tussen Schelde en Maas te bereiken. We maken een korte wandeling langs het oude kanaal.

Een wandelpad van 4,5 km langs uitgestrekte plassen met rietkragen vol waterwild: we zijn in het vogelparadijs van Harchies. Dit natuurgebied danken wij aan verzonken mijnschachten en verzakkingen diep in de bodem. Na alle industriële bedrijvigheid is het net alsof de natuur wil laten voelen: je kunt de natuur een tijdlang in de vernieling duwen, maar "met mij weet je maar nooit ". Het wandelpad is uitgerust met een aantal kijkhutten.

In de namiddag wandelen we (8 km) in een prachtig bos dat nog deels beheerd wordt als middelhoutbos! Het Hallerbos was ooit ook een middelhoutbos, maar waar vindt je nu nog zo’n bos in Vlaanderen! Toen mensen nog geriefhout nodig hadden, staken en balken voor huizenbouw, daken en stallingen, voor stelen en vlechtwerk was middelhout de gangbare beheersvorm in vele bossen van Vlaanderen. Middelhoutbos is een mix van hakhout, overstaanders en hooghout. Nu vergt het behoud van een middelhoutbos veel arbeid van de beheerders en bosarbeiders. Maar voor bosliefhebbers is het een klein juweel, gelegen in de valleikom van de Honnelle die zich door Devoongesteente (400 miljoen jaar oud) heen worstelt, Devoonrotsen die er niet alleen dagzomen, maar met enkele mooie rotsformaties de ogen uitsteken: le Caillou qui Bique. Emile Verhaeren had zijn plekje daar goed uitgekozen. Bovendien maken de voorjaarsbloeiers het op dit moment pas echt sprookjesachtig.

We voorzien een sanitaire koffiepauze bij aankomst, in Houdeng (Bois du Luc)

• Vertrek: 7u30 aan de Parking Molens Dedobbeleer (Halle) naast het kanaal (sas).
• ‘s Middags eten we onze eigen boterhammen op te Pommeroeul in de "Local du Velo Club".
• Meenemen: goede waterdichte stapschoenen en/of laarzen, aangepaste kledij, verrekijker, pick-nick.
• Inschrijven door 16 euro over te schrijven (ten laatste op 15 maart 2008 - zie hieronder) op rekeningnummer 433-3043649-08 van de Natuurgidsen ZWB met vermelding van uw naam + busuitstap + aantal personen. Graag tijdig inschrijven aub. Wie nog meewil, graag ten laatste op maandag 24 maart een mail sturen naar hugo.langbeen@telenet.be