Van stuifzand tot bossen

De jaarlijkse busuitstap brengt ons dit jaar naar Nederland, richting Tilburg.

In Brabant, ‘onder de rook bijna van de Efteling’ gaan wij dit jaar twee voor ons natuurliefhebbers ‘sprookjes’parken van Natuurmonumenten bezoeken.

Allereerst gaat het richting Nationaal Park Loonse en Drunense duinen: een zandgebied met stuifduinen. Door dit stuifzand lopen geen echte paden (net als er in de woestijn tot voor kort geen wegen waren).

Toch zullen wij er niet verdwalen, want de plaatselijke gids Harry Smits, die ons om half tien opwacht, zal ons bekwaam door ‘zijn’ gebied loodsen en er de fijne kneepjes van laten zien en horen.

Na het laven en versterken van de inwendige mens in een plaatselijk café, gaan wij dan naar het tweede natuurreservaat: de Oisterwijkse Vennen. Het bezoekerscentrum van Natuurmonumenten in dit gebied is deze winter in rook opgegaan, maar recent is er een vervangend geopend dat wij misschien kunnen bezoeken.

In ieder geval doen wij die middag de 10 km korte veertien vennenroute langs even zoveel uiterst schilderachtige vennen en vennetjes. Er lopen hier echter zoveel wandelroutes (en verkortingen) dat het altijd mogelijk zal zijn om een paar vennetjes te laten schieten. En onderweg "zijn er voldoende rustplaatsen". Hierover zullen wij jullie ter plaatse informeren.

Zo tegen vijf uur, half zes keren wij dan huiswaarts. Hopelijk bruin verbrand en niet met water verzadigd.

Wij vertrekken de zaterdag, de 23ste augustus om 7 uur aan molens Dedobbeleer,  Vaartkant  (sas-sluis) van Halle. Dit geeft ons de gelegenheid om bij aankomst nog een koffie of een koek te nuttigen. Neem de eigen picknick mee voor de middag. Drank zal te verkrijgen zijn. Hoewel wij langs vennen lopen, volstaan gewoon goede en wachterdichte wandelschoenen. Mocht het vlak voor of tijdens de wandeling veel geregend hebben (of regenen) dan raad ik aan laarzen te voorzien.

Gelieve uw deelname te bevestigen door 20 € te storten op rekeningnummer 433-3043649-08 ten gunste van de Natuurgidsen Zuidwestbrabant (ten laatste op 14 augustus).

Wij hopen jullie de 23ste augustus te mogen begeleiden, met een verwachting als kinderen die voor het eerst de Efteling gaan bezoeken, naar deze boeiende natuurgebieden.

Fred en Willy

Een niet te missen uitstap naar een minder bekende natuurparel in Wallonië

Het wordt een dag gevuld met bezoeken aan zeer uiteenlopende sites en landschappen.

Architectuur en urbanisme van een arbeiderswijk vlakbij een oude mijnsite en een metaalbedrijf (thans mijnmuseum) waar we met de bus langs rijden. Deze mijnsite is geklasseerd sinds 1974 en het wijkcomité bekwam dat de Staat de ‘Coron de Bois du Luc’ uit 1850 (‘coron’ is een arbeiderswijk) aankocht.

Industriële archeologie met levend water als drijfkracht van de 4 scheepsliften van het Canal du Centre is ons tweede reisdoel. Wellicht al veel van gehoord, maar hoe zien ze eruit en hoe werken die liften, met alleen waterdruk als drijfkracht? Ze zijn bovendien mooi gelegen tussen de steile hellingen die de schepen moeten beklimmen en afdalen om de overkant van de waterscheidingslijn tussen Schelde en Maas te bereiken. We maken een korte wandeling langs het oude kanaal.

Een wandelpad van 4,5 km langs uitgestrekte plassen met rietkragen vol waterwild: we zijn in het vogelparadijs van Harchies. Dit natuurgebied danken wij aan verzonken mijnschachten en verzakkingen diep in de bodem. Na alle industriële bedrijvigheid is het net alsof de natuur wil laten voelen: je kunt de natuur een tijdlang in de vernieling duwen, maar "met mij weet je maar nooit ". Het wandelpad is uitgerust met een aantal kijkhutten.

In de namiddag wandelen we (8 km) in een prachtig bos dat nog deels beheerd wordt als middelhoutbos! Het Hallerbos was ooit ook een middelhoutbos, maar waar vindt je nu nog zo’n bos in Vlaanderen! Toen mensen nog geriefhout nodig hadden, staken en balken voor huizenbouw, daken en stallingen, voor stelen en vlechtwerk was middelhout de gangbare beheersvorm in vele bossen van Vlaanderen. Middelhoutbos is een mix van hakhout, overstaanders en hooghout. Nu vergt het behoud van een middelhoutbos veel arbeid van de beheerders en bosarbeiders. Maar voor bosliefhebbers is het een klein juweel, gelegen in de valleikom van de Honnelle die zich door Devoongesteente (400 miljoen jaar oud) heen worstelt, Devoonrotsen die er niet alleen dagzomen, maar met enkele mooie rotsformaties de ogen uitsteken: le Caillou qui Bique. Emile Verhaeren had zijn plekje daar goed uitgekozen. Bovendien maken de voorjaarsbloeiers het op dit moment pas echt sprookjesachtig.

We voorzien een sanitaire koffiepauze bij aankomst, in Houdeng (Bois du Luc)

• Vertrek: 7u30 aan de Parking Molens Dedobbeleer (Halle) naast het kanaal (sas).
• ‘s Middags eten we onze eigen boterhammen op te Pommeroeul in de "Local du Velo Club".
• Meenemen: goede waterdichte stapschoenen en/of laarzen, aangepaste kledij, verrekijker, pick-nick.
• Inschrijven door 16 euro over te schrijven (ten laatste op 15 maart 2008 - zie hieronder) op rekeningnummer 433-3043649-08 van de Natuurgidsen ZWB met vermelding van uw naam + busuitstap + aantal personen. Graag tijdig inschrijven aub. Wie nog meewil, graag ten laatste op maandag 24 maart een mail sturen naar hugo.langbeen@telenet.be 

UITGESTELD TOT VOORJAAR 2008! 

De busuitstap biedt ons een schouwspel van zeer uiteenlopende sites en landschappen.

• Architectuur en urbanisme van een arbeiderswijk vlakbij een oude mijnsite en een metaalbedrijf (thans mijnmuseum) waar we met de bus langs rijden. Deze mijnsite is geklasseerd sinds 1974 en het wijkcomité bekwam dat de Staat de ‘Coron de Bois de Luc’ uit 1850 (coron = arbeiderswijk) aankocht. In de vorige Hyacint vindt je iets meer informatie over deze uitzonderlijke woonbuurt.

• Industriële archeologie met levend water als drijfkracht van de 4 scheepsliften van het Canal du Centre is ons tweede reisdoel. Wellicht al veel van gehoord, maar hoe zien ze eruit en hoe werken die liften, met alleen waterdruk als drijfkracht? Ze zijn bovendien mooi gelegen tussen de steile hellingen die de schepen moeten beklimmen en afdalen om de overkant van de waterscheidingslijn tussen Schelde en Maas te bereiken. (1,5 km wandelen in dalende lijn).

• Een wandelpad van 4,5 km langs uitgestrekte plassen met rietkragen vol waterwild: we zijn in vogelparadijs van Harchies. Dit natuurgebied danken wij aan verzonken mijnschachten en verzakkingen diep in de bodem. Na alle industriële bedrijvigheid is het net alsof de natuur wil laten voelen: je kunt de natuur een tijdlang in de vernieling duwen, maar "met mij weet je maar nooit" … "en die kat komt weer… ze kon niet langer wacht!" Het wandelpad is uitgerust met een aantal stevige kijkhutten.

• In de namiddag betreden we een Middelhoutbos! Het Hallerbos was ooit ook een middelhoutbos, maar waar vindt je nog zo’n bos in Vlaanderen! Toen mensen nog van het bos leefden, toen ze geriefhout nodig hadden, staken en balken voor huizenbouw, daken en stallingen, voor stelen en vlechtwerk was middelhout de gangbare beheervorm in vele bossen van Vlaanderen. Middelhoutbos is een mix van hakhout, overstaanders en hooghout. Nu vergt het behoud van een middelhoutbos veel arbeid van de beheerders en bosarbeiders. Maar voor bosliefhebbers is het een klein juweel, gelegen in de valleikom van de Honnelle die zich door Devoongesteente (400 milj.jaar oud) heen worstelt, Devoonrotsen die er niet alleen dagzomen, maar met enkele mooie rotsformaties de ogen uitsteken: le Caillou qui Bique. Emile Verhaeren had zijn plekje daar goed uitgekozen. (8 km wandelen)

Ter informatie:

• ’s Middags eten we onze eigen boterhammen op te Pommeroeul in de "Local du Velo Club". Dus eigen picknick meebrengen.

• Goede stapschoenen en aangepaste kledij. Over heel de dag verspreid marcheren we ongeveer 14 km: 1,5 + 4,5 + 8 = 14 km.

• Inschrijven door 16 Euro over te schrijven (ten laatste op 10 augustus 2007) op rekeningnummer 433-3043649-08 van de Natuurgidsen ZWB met vermelding van uw naam + busuitstap + aantal personen.

• Startplaats: aan de Parking Molens De Dobbeleer, langs het kanaal in Halle

• Vertrekuur: 7.30 u.

P.S. We voorzien nog wel een sanitaire koffiepauze bij aankomst, zo mogelijk in Bois de Luc.

Deze uitstap wordt uitgesteld tot in april 2008